|
▼▼▼ Twee redelijk kwetsbare
"onderdelen" van ons Cavaliertje....
We beginnen bij de verzorging van: DE OREN.
Ons Cavaliertje kan ons,
helaas net zoals onze andere huisdieren, niets vertellen over hun
gezondheid.
Dat zou de zaak een stuk eenvoudiger maken!
Het is dus aan ons om goed op te letten, regelmatige "inspecties" te
houden en dagelijks te leren "kijken"
naar ons hondje, en dan met name naar zijn gedrag.
Als we eenmaal weten WAAROP te letten, is dat al een stuk simpeler.
Dierenartsen adviseren over
het algemeen zo'n inspectie-beurt 1x per week te houden. Dat kan op een
luchtige,
speelse manier, zodat ons hondje nauwelijks in de gaten heeft dat er iets gecontroleerd
wordt.
Na 5 of misschien 10 minuten weten we genoeg. Kijken en ruiken!
Oorinfecties komen regelmatig voor bij ALLE rassen, vooral die met
"hangende" en "harige" oren.
Dat komt door het model van het hondenoor; anders dan bij ons: er loopt
een buisje vanaf de opening naar binnen toe, en
dat eindigtin een horizontale buis. Handig om verwondingen te voorkomen, maar lastig
om overtollig oorsmeer kwijt te raken.
Het oor is van binnen lekker warm en vochtig: een ideale behuizing voor
mijten,
parasieten en schimmels. Bij de hond zijn mijten de grootste oorzaak van
oorproblemen, vooral schijnen ze dol
te zijn op de jongere hond. Schimmels en bacterien komen op alle
leeftijden voor.
De wekelijkse controle is
bij flink behaarde honden, zoals Cavaliers en andere spaniel-achtigen
nog extra moeilijk door het
vele haar, ook aan de binnenkant van de oren. Dat is de reden waarom ik
zelf, en dan bij met name bij de tricolour, wat haar
rondom de gehooringang verwijder, door "plukken" of knippen. Het oor kan
dan wat beter "ademen" en is makkelijker te
controleren c.q. te reinigen.
Een gezond oor is aan de
binnenkant bleek en roze. Een iewat viezige, wasachtige donkere
substantie kan wijzen op overtollig
oorsmeer, en hoeft alleen grondig te
worden gereinigd. Er zit geen echte vieze zwarte prut, of, erger nog een
infectie of oormijt.
Behalve uw ogen kan ook uw neus van veel nut zijn; buig u naar het oor
en ruik. Een smerig luchtje kan wijzen op een infectie of
een besmetting met oormijt. Vooral in warme, broeierige tijden kan dit
explosief verergeren. De oormijt is te traceren aan de hand
van kleine, roodbruine korreltjes.
Soms is er, om het wat
ingewikkelder te maken, weinig tot niets te zien of te ruiken,
maar merken we andere signalen op. (Krabben/schuren,hoofd scheefhouden...etc
etc)
Voor het overige
verzorgingsprogramma de volgende tips:
REINIGEN
Reinigen: als het oor er
normaal uitziet, maar er wat viezige oorsmeer aanwezig is.
Spoelen met water en een gelijk deel witte azijn: prop watten of een
schoon doekje dompelen in de oplossing en goed reinigen.
Gebruik nooit wattenstaafjes; zo duwt u de prut naar binnen! Laat de
oplossing in de ingang druppelen en "sop" flink de oren uit.
Doe af en toe een stap terug om uw hond te laten schudden! Dit doe ik
uit voorzorg zo'n 3x per jaar, vooral 's zomers, en natuurlijk
als er verder geen verschijnselen zijn. Ook is het altijd OK om, als u
de hond gewassen heeft, deze wasbeurt te eindigen met
het
druppelen/reinigen van de oren met een watje gedompeld in
waterstofperoxide. Als ik het idee heb dat er een grondiger reiniging
nodig is, dan zet ik een iets zwaarder geschut in:
EEN ZELFGEMAAKT MIDDEL VAN:
1 deel water.
1 deel witte azijn.
1 deel medicinale alcohol. (apotheek.)
De azijn heeft de eigenschap de zuurgraad in het oor te veranderen;
schimmels en bacterien overleven deze aanslag niet.
De alcohol zuivert
en maakt het oor droog. Als het oor echt viezigheden vertoont herhaal ik
dit proces een aantal malen,
om de dag een keer of 3.
OORMIJT
Behandel bij oormijt vooral
ook uw kat en andere huisdieren.
Katten zijn vaak de "overbrenger" van de oormijt.
Heeft u, o.a. door de
roodbuine korreltjes-smurrie en voortdurend gekrab van uw hond
geconstateerd dat het om oormijt gaat,
kunt u behalve een medicinale oormijten-vernietiger bij de dierenarts
kopen, het volgende doen:
Reinig eerst op bovenstaande wijze met ons zelfgemaakte middel grondig
het oor en de gehooringang. Was de hond met een anti
vlooien- en
mijtenmiddel. Druppel na de reiniging wat minerale olie in het oor: de
mijten verdrinken en de jeuk is direkt minder.
Strooi regelmatig wat talk- of baby-poeder in het oor: de mijten-mondjes
"verstoppen" en zij zullen op deze manier veel minder
overlevingskans
hebben. U moet al heel snel verbetering merken/zien, anders: naar de
dierenarts!
OORINFECTIES
Bijzonder pijnlijk voor onze
hond zijn oorinfecties; ook bij mensen een regelmatig probleem. We
constateren dit door een vies en
stinkend oor.
Onmiddellijk ingrijpen is
vereist want een verwaarloosde onschuldige oorinfectie kan tot grote
problemen leiden
o.a. doofheid. Het oor is
geirriteerd en rood, soms
zelfs wat gezwollen. Ook hier geldt: zeer snelle verbetering, zeg 3
dagen,
anders naar de dierenarts! We kunnen het volgende proberen: grondig reinigen met het
zelfgemaakte middel water-azijn-alcohol.
Laat wat van de oplossing in het oor drupelen en probeer op zachte wijze
zoveel mogelijk troep te verwijderen
met watten of een schoon doekje. Spoel op deze wijze de oren 2 x
per dag zeer grondig.
Behalve door parasieten worden oorinfecties ook vaak veroorzaakt door
grasaren, takjes en graszaadjes.
Controleer dus elke week, of na een uitgebreide wandeling, eventjes de
oren.
Het voorkomt misschien een hoop ellende!
PSOM
Hieraan kunnen we zelf niets doen. Het is een soort prop achter het
trommelvlies, alleen vast te stellen
d.m.v. een CT scan en/of MRI. Van buitenaf kan er niet zo ver in het oor
gekeken worden.
Oorzaak: een vrij taaie prop, waardoor de uitgang verstopt raakt. Deze
prop kan uitsluitend op operatieve wijze verwijderd
worden
in Utrecht.
Het stelt op zich niet zoveel voor en de hond voelt zich vrijwel meteen
een stuk beter.
De narcose (algehele natuurlijk) is eigenlijk nog het vervelendst.
Als uw hond maar blijft krabben, met zijn hoofd blijft schudden of zelfs
duizelig is c.q. evenwichtsproblemen
schijnt te hebben, kan er ook een flinke ontsteking zitten: meteen naar
de dierenarts!
Een middenoorontsteking heeft dezelfde verschijnselen; duidelijk pijn en
veel krabben, uitval van bepaalde delen
van het aangezicht: het hoofd wordt scheef gehouden, oog en mondhoek
gaan hangen zodat men zelfs zou
denken aan een hersenbloeding.
De gang wordt ongecoordineerd en waggelig, en natuurlijk krabt de hond
regelmatig in of aan zijn oren.
In Zweden is uit onderzoek gebleken dat de diagnose "syringomyelia"
gesteld wordt, terwijl bij nader onderzoek
een middenoorontsteking de boosdoener is. Alleen een (kostbare) MRI-scan
kan dan duidelijkheid geven.
Duidelijk moge zijn: in dit stadium kunnen we zelf niets meer doen.
Regelrecht naar de dierenarts voor behandeling met o.a. antibiotica en
wellicht andere medicatie.
De anatomie van het hondenoor
O = Oorschelp
UV = Uitwendige gehoorgang, verticale deel
UH = Uitwendige gehoorgang, horizontale deel
M = Middenoor
B = Binnenoor
|
