Het puppy mag met u mee, een spannende tijd breekt aan...

Eigenlijk is het zaak om die spanning te vermijden. Voor het puppy alleen maar extra belastend; hij begrijpt er
toch allemaal al niets van en voelt de spanning drommels goed aan. Voordat hij gaat verhuizen is hij 's morgens
al geruime tijd buiten geweest en moegespeeld, daar zorgen we voor. Hij heeft niet gegeten, zodat hij niet
misselijk wordt. Rijd in 1 keer naar huis, na een poosje valt hij vanzelf op uw schoot in slaap.
Thuisgekomen zet u hem meteen even in de tuin, hij zal nodig moeten! Probeer vooral die eerste dagen de pup
voldoende rust te geven, wen hem aan zijn eigen plekje, laat hem rustig kennismaken met uw eventuele andere
eigen huisdieren en houdt drukke visite op afstand. En al helemaal vreemde honden.
 
Laat hem de nieuwe omgeving in zijn eigen tempo verkennen en stel hem gerust als hij iets eng vindt.
Knuffel hem en praat veel met hem. Zorg dat hij voldoende eet, drinkt en plezier heeft.
Kinderen: niet op de bank met de pup, hij kent nog geen diepte, dus valt hij er vanaf.
Schoenen uit: hij kent nog geen "voeten" en u gaat er gegarandeerd een keer op staan.
Niet spelen op een gladde vloer: de gewrichten lijden eronder, dus: naar buiten!
 
Het klinkt allemaal heel logisch en dat is het ook. De eerste nacht: zelf zet ik een nieuw puppy in de bench
naast mijn bed; zo kan ik hem meteen geruststellen mocht hij wakker schrikken en slaap ik zelf ook goed...
 's Avonds zo laat mogelijk en 's ochtends zo vroeg mogelijk het bed uit en dan eens kijken of ie een plasje doet,
daar waar wij het willen! Dit doen we de hele dag door, na (of tijdens) het spelen en na het slapen.
We prijzen hem de hemel in als dat lukt, na verloop van tijd valt het "kwartje" en snapt hij dat uw huis zijn
nieuwe "nest" is. Is na enige tijd (weken) de pup gewend aan uw stem, begin dan eens voorzichtig af en toe een
kwartiertje met een halsbandje, hij gaat krabben natuurlijk, en als dit ook goed verloopt een riempje eraan.
Gaat het goed in huis en tuin, dan gaan we voor het eerst de straat op. Vermijd vieze hondenuitlaatplaatsen,
en neem hem in bescherming (pak hem op) bij het naderen van een grote, onbekende hond. Door zijn vriendelijke,
open karakter vinden sommigen hem misschien te "brutaal" en als er 1 keer gehapt wordt is het te laat.
Luister niet naar zijn schreeuwende baas die het allemaal zo goed weet: volg uw gevoel.

Puppy-cursus: naar mijn mening helemaal niet nodig als u zelf voldoende leuke honden in de omgeving heeft
waar hij eens kennis mee kan maken en/of waar hij mee kan spelen. De meeste puppy-cursussen staan open voor
alle rassen en vooral de mensen met de grotere (moeilijker) rassen zijn over-vertegenwoordigd. De manier van
lesgeven richt zich over het algemeen niet op de karakters van een gezelschapshondje.
Met andere woorden: vaak veel te hard en te weinig "gevoel". Hij wordt hier beslist niet vrolijk van en
u zult hem in bescherming moeten nemen. Niet eenvoudig om anderen, laat staan de instructeur, te overtuigen
van uw "eigenwijze" manier van aanpak! Volg altijd uw gevoel, dit klopt meestal wel!
De Cavalier heeft een enorme "will to please" en is een eenvoudig op te voeden hondje. Dit vooral door het
ontbreken van elke vorm van dominantie. Als hij wat groter is en voldoende zelfvertrouwen heeft gekregen
door uw eigen opvoeding, vanaf zo'n 6 maanden, zal hij een  clicker-cursus en/of behendigheidscursus
wel heel erg leuk vinden.