18 september 1994 - 18 april 2009 Geheel op de haar eigen wijze is onze lieve Sonja overleden. De afgelopen week heeft ze nog het jonge reutje Pippin, die op bezoek was, het hof gemaakt (waar we natuurlijk erg om gelachen hebben) en speelde volop met de jonge pups. Tot op haar laatste dag bij ons was ze kerngezond en genoot nog erg van het leven. We troffen haar 's morgens liggend aan met haar hoofdje op de voorpootjes, gericht op het puppy-rennetje (puppy-brokjes) maar bij nader inzien sliep ze toch wel heel erg vast... Sonja werd niet meer wakker. Met werkelijk alleen maar goede herinneringen kijken we terug op de buitengewoon fijne en lange jaren die we met haar doorbrachten, en de bijzondere rol die zij gespeeld heeft in de fokkerij van Landolin. We zullen haar nooit vergeten; zij leeft voort in haar  kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. In ons verdriet realiseren we ons dat de dood mild kan zijn en daar zijn we dankbaar voor. Dag lieve Son.

Groot feest: 18 september; onze Son is in zeer goede gezondheid 14 jaar geworden.
We gingen voor een foto-sessie naar de boerderij: geniet mee van de allernieuwste foto's van ons "oudje" in TOP-CONDITIE!
Sonja kwam bij ons toen ze 4 maanden oud was. Wie kon toen vermoeden dat ze zo'n geweldige stammoeder zou worden
van vele lieve en mooie Landolin Cavaliers?
Behalve dat ze een doodgewone lieve, af en toe heerlijke eigenwijze hond is, is ze voor onze kennel
van onschatbare waarde geweest, en natuurlijk nog steeds.
 Inmiddels is ze natuurlijk al lang met pensioen, maar nog steeds zeer aanwezig.



Als hier een cavaliertje moeder wordt, is het opletten geblazen, want Sonja "steelt" nog wel eens puppy's omdat ze vindt
dat zij een veel betere moeder is. In een later stadium, als de pups zo'n 6 weken zijn, neemt ze vaak de taak van moeder over
en speelt de hele dag met de pups. (Zie onderaan de pagina de foto's met Janick.) Sonja heeft alleen nog haar 4 hoektanden,
maar eet nog steeds de normale hondenbrok van Royal Canin. (HAP-SLIK-WEG)
Af en toe een gekookt eitje, soms een korstje brood. En, heel soms, stiekem een slokje van mijn koffie...
Vandaag krijgt ze een heerlijke zelfgebakken muffin!

In het dagelijks leven redt ze zich bijzonder goed; ze is doof, dat wel, maar omdat ze uiterst alert is in de kleine roedel hier,
vangt ze ieder signaaltje direct op, en weet dus exact wanneer ik in de keuken aan de slag ga. Ze zit dan altijd vooraan,
krijgt het kleinste portie, en loopt daarna alle hondjes af om te kijken of ze niet nog wat kan bietsen.
Met die doofheid is dus erg goed te leven; ook al is dat eigenlijk geheel te danken aan de anderen...
Het is nu echt belangrijk om te zorgen dat ze niet te dik wordt. Ze krijgt dus af en toe een korstje brood,
daar is ze wel even mee bezig. Verder geniet ze erg van het ommetje met zoon Dennis; ze dwingt dat wandelingetje ook echt
af, want soms hebben grote zoons geen zin....Sonja echter krijgt altijd haar zin! Alleen als het regent vindt ze 20 meter lopen
meer dan genoeg. Bij beter weer loopt ze nog steeds een aardig eind mee op de Posbank!
Ze heeft de ogen van een havik; geniet dus ook erg van een autoritje, vooral langsrazende motoren vindt ze geweldig.

Sonja behoort inmiddels tot de TOP-10 van de Oudste Cavaliers van Nederland.
Wordt zij ooit net als Kiki in 2002 "DE OUDSTE CAVALIER VAN NEDERLAND?
De tijd zal het leren, wij genieten voorlopig elke dag van haar. Zie ook de pagina VOOROUDERS.